TRAVERSE volgde meer dan 5200 mannen die al hartziekte hadden of een hoog risico daarop, ongeveer drie jaar lang. Geen toename van hartinfarcten, beroertes of hartdood. Geen toename van prostaatkanker.
Dat is de kop. De rest van deze pagina is de kleine lettertjes, en juist die kleine lettertjes zijn de reden om de kop te geloven.
Iemand heeft je verteld dat het je hart sloopt. Iemand anders heeft je verteld dat het prostaatkanker geeft. Beide beweringen komen met volstrekte zekerheid, meestal van mensen die het onderzoek nooit hebben gelezen.
Waar die angst vandaan kwam
Jarenlang droeg testosterontherapie een waarschuwing over hartinfarcten en beroertes. Die waarschuwing kwam niet uit een groot onderzoek. Hij kwam uit een paar oudere, zwakkere studies, en dat was genoeg om een hele generatie mannen, en hun artsen, nerveus te maken.
Zwak bewijs is nog steeds bewijs, en de eerlijke reactie daarop is niet wegwuiven. Het is de vraag fatsoenlijk uitzoeken. En dat is precies wat er gebeurd is.
Het onderzoek dat de knoop moest doorhakken
TRAVERSE volgde meer dan 5200 mannen, ongeveer drie jaar lang. Het is het grootste onderzoek dat ooit is opgezet om de veiligheid van testosteron voor het hart te testen, en het bestaat omdat de toezichthouders wilden dat de vraag beantwoord werd in plaats van bediscussieerd.
De opzet is het deel dat je moet begrijpen. Dit waren geen gezonde jonge mannen in een sportschool. Dit waren oudere mannen die al hartziekte hadden of een hoog risico daarop. Als testosteron hartproblemen veroorzaakt, is dit de groep waarin dat als eerste en het duidelijkst opduikt. Juist omdat de kaarten tegen de behandeling waren geschud, is de uitkomst het lezen waard.
De uitkomst voor het hart
Geen toename van hartinfarcten, beroertes of hartgerelateerde sterfte ten opzichte van placebo. Mannen op testosteron droegen in wezen hetzelfde hart- en vaatrisico als mannen op de nepbehandeling. Dat was de vraag waar de toezichthouders op zaten te wachten, en die is rechtstreeks beantwoord.
De uitkomst voor de prostaat
Geen toename van prostaatkanker of van prostaatgerelateerde problemen. De aantallen waren laag en vergelijkbaar met de placebogroep. Plasklachten werden niet erger.
En nu het deel dat wordt weggelaten
Naast die uitkomsten registreerde het onderzoek iets hogere aantallen van een paar specifieke gebeurtenissen in de testosterongroep:
- Boezemfibrilleren, een onregelmatige hartslag.
- Kortdurende nierschade.
- Longembolie, stolsels in de longen.
- Een kleine toename van botbreuken, gemeld in een aparte analyse.
Dit zijn niet de hartinfarcten waar de oude krantenkoppen voor waarschuwden. Die vraag is beantwoord, en het antwoord was nee. Maar niets zijn ze ook niet. Het onderzoek was niet opgezet om deze kleinere signalen te verklaren, en de onderzoekers hebben ze niet aan één oorzaak toegeschreven. De juiste omschrijving is dus een signaal om in de gaten te houden, en geen bewezen orgaanschade. Wie je vertelt dat dit bewijs van schade is, of juist dat je het rustig kunt negeren, gaat verder dan de data toelaten.
Wat drie jaar je niet kan vertellen. Ongeveer drie jaar follow-up is een serieus antwoord op een serieuze vraag. Het is geen mensenleven. De bevindingen beschrijven mannen met een bevestigde diagnose, behandeld tot normale waarden en de hele tijd gecontroleerd. Ze beschrijven niet iedere man, iedere dosering of iedere behandelduur.
De geruststelling met een sterretje
Testosteron verhoogt de aanmaak van rode bloedcellen. In dit onderzoek waren bescheiden stijgingen van de hematocriet, de maat voor hoe dik het bloed is, niet gekoppeld aan meer stolling. Dat is echt geruststellend, en het is tegelijk smaller dan het klinkt. Over grote stijgingen wordt in het bredere bewijs nog altijd gediscussieerd. Het woord bescheiden doet in die zin echt werk.
De onderzoeken legden ook winst vast die niet het doel van de studie was. Testosteron corrigeerde bij veel mannen bloedarmoede, een tekort aan rode bloedcellen. Verlangen en seksuele activiteit verbeterden.
De getallen die gevolgd worden
De gepubliceerde praktijk is hier specifiek in plaats van vaag. Voordat er iets begint, hoort bij het bloedonderzoek vooraf de hematocriet, en bij mannen van 40 jaar en ouder de PSA, de prostaatmarker. De behandeling wordt uitgesteld wanneer de hematocriet al boven de 48% ligt, en bij een recent hartinfarct of een recente beroerte, bij onbehandelde ernstige slaapapneu, of bij een actieve prostaat- of borstkanker.
De veiligheid die TRAVERSE vond, gold voor mannen die correct waren gediagnosticeerd en die de hele looptijd onder medisch toezicht stonden. Die voorwaarde hoort bij het bewijs en is geen bijzaak.
Dus, is het veilig
Voor de bestudeerde groep luidt de eerlijke samenvatting zo. De twee angsten die de meeste mannen naar een pagina als deze brengen zijn getest in de groep waarin ze zich het snelst zouden laten zien, en geen van beide werd bevestigd. Kleinere signalen doken wel op en zijn nog onverklaard. De veiligheid is vastgesteld voor mannen die correct waren gediagnosticeerd, die tot een normale waarde werden behandeld en die volgens schema werden gecontroleerd, en die laatste bijzin is geen versiering. Het is de voorwaarde waarmee het bewijs kwam.
Deze site schrijft niets voor en verkoopt niets. Wat ze wel kan doen is je vertellen wat het onderzoek vond en wat het onderzoek niet heeft beslecht, en dat is meer dan de meeste pagina's over dit onderwerp voor elkaar krijgen.
De volgende vraag, wie er eigenlijk gekwalificeerd is om jouw waarden naast jouw klachten te leggen, komt aan bod in wie je zou moeten beoordelen. De tijdlijn van wat er wanneer verandert staat in hoe lang het duurt.
